Een hand.
Hoe langer Annick er over nadacht, hoe meer bijzonder het werd.
De hand van Joas, haar minnaar.
Het maakt eigenlijk niet uit waar die hand haar lichaam raakt, het lijkt alsof er een stroomstoot door haar heengaat, zodra er contact is.
Zoals vorige week. Ze lag heerlijk op de bank tegen hem aan. Zijn hand rustte beurtelings op haar borst en buik. Af en toe dwaalde de hand wat af naar haar venusheuvel. En elke keer als ze die hand op een nieuw plekje voelde, ging er een siddering door haar heen. Tot diep in haar huid voelde ze het. Haar huid werd warm, een stroomstoot trok door haar hele lichaam.
“Dat een vrouw alleen door zo iets simpels zo geil kan worden” bedacht Annick. “Die hand hoeft verder niks te doen, alleen aanraken is al voldoende om mij in vuur en vlam te zetten.”
Afgelopen weekend ook weer. Ze zaten op een terrasje aan het strand. Het was ontzettend druk en ook ontzettend gezellig. Annick had haar stoel zo gezet dat ze vol in de zon zat. Joas zat met zijn gezicht juist van de zon af. Hij kon niet zo heel erg goed tegen de zonnestralen in zijn gezicht. Annick had haar benen op zijn schoot gelegd. Blote benen uiteraard, want het was zalig weer. Gedachteloos nam Joas haar voeten in zijn handen en masseerde ze een beetje. Haar voetzolen, haar tenen, haar wreef, alles werd zacht gemasseerd.
Annick genoot maar af en toe voelde ze zich toch iets ongemakkelijk worden. Joas had volgens haar geen idee wat hij met haar deed. Bewust en express deed ie het zeker niet, dáár was ze van overtuigd.
Ze wilde het hem ook niet zeggen. Bang dat hij dan niet meer zo onbewust zijn hand op haar lichaam zou leggen en daardoor haar niet meer zo onbewust in vuur en vlam zette.
Want al is het soms onhandig, een minnaar die je met zijn handen alleen al in vuur en vlam zet, het is vooral erg lekker en Annick moest er niet aan denken om dát te moeten missen. |